Сябры, выйшаў вельмі цікавы водгук на 4-ы нумар нашага альманаха “Справа”. Далучайцеся да абмеркавання. Каментары вельмі розныя, але спрэс паказальныя. Нехта піша: “Украінскі нацыяналізм па азначэнні вораг беларускага нацыяналізму”. Мы ж, у сваю чаргу, не хочам мерацца нацыяналізмамі, мы працягваем працаваць для таго, каб толькі ў міры і ўзаемаразуменні жылі беларусы і ўкраінцы. Мы верым у пабудову не этнічнай, але грамадзянскай нацыі, у якой знойдзецца месца ўсім народам Беларусі, усім поглядам і думкам. Нацыі, дзе дасягненні вымяраюцца не чысцінёю крыві, а карысцю – грамадскай і ўласнай. Разумеючы, што ўзаемапавага і шчыры дыялог немагчымыя без праўды, пакаяння, сумленнага прызнання фактаў, мы ўзялі на сябе смеласць распачаць серыю матэрыялаў – навуковых, гістарычных, ні ў якім разе не ідэалагічных! – пра балючае. Верым, што чым хутчэй грамадства прыйдзе да адкрытага абмеркавання гэтага болю, тым хутчэй яго перажывем і перамірымся.

Як у 1956 годзе загінуў апошні партызан УПА на тэрыторыі Беларусі

Адразу скажу — характэрна загінуў. Але спачатку раскажу не пра апошняга. Перш распавяду пра «Арла».

Read More

#Жадан – гэта чыстая паэзія, забараніць якую немагчыма. *** Заводы ў дажджы, нібы у жалобе, Дождж над мастамі ляціць, мінае. Сама вырашай – ці прызнацца ў хваробе, Ці хай і надалей ніхто з іх ня знае. Сама потым вернешся, калі захочаш, Калі забудзеш пра забароны. Сядзіш і ўспаміны перакочваеш, Як коцяць па рэйках пустыя вагоны. Набраклае вільгаццю падваконне Нібы нечы схоў, назаўжды апусцелы, І дым вылятае з высокага коміна, Нібыта душа з памерлага цела. І доўга глядзіш, нібы на развітанне, На калідоры й варштатаў раць, Ты маеш адказы на ўсе пытанні, Якія ніхто не захоча задаць. Пераклад Алега Жлуткі http://druzi.by/?page_id=76

Сяргей Жадан правёў ноч у мінскай камеры па падазрэнні з боку Расіі ў датычнасці да тэрарызму

Сяргей Жадан правёў ноч у мінскай камеры па падазрэнні з боку Расіі ў датычнасці да тэрарызму

Read More

#Жадан – гэта чыстая паэзія, забараніць якую немагчыма. *** Заводы ў дажджы, нібы у жалобе, Дождж над мастамі ляціць, мінае. Сама вырашай – ці прызнацца ў хваробе, Ці хай і надалей ніхто з іх ня знае. Сама потым вернешся, калі захочаш, Калі забудзеш пра забароны. Сядзіш і ўспаміны перакочваеш, Як коцяць па рэйках пустыя вагоны. Набраклае вільгаццю падваконне Нібы нечы схоў, назаўжды апусцелы, І дым вылятае з высокага коміна, Нібыта душа з памерлага цела. І доўга глядзіш, нібы на развітанне, На калідоры й варштатаў раць, Ты маеш адказы на ўсе пытанні, Якія ніхто не захоча задаць. Пераклад Алега Жлуткі http://druzi.by/?page_id=76

Сяргей Жадан правёў ноч у мінскай камеры па падазрэнні з боку Расіі ў датычнасці да тэрарызму

Сяргей Жадан правёў ноч у мінскай камеры па падазрэнні з боку Расіі ў датычнасці да тэрарызму

Read More